Pagmumuni ng May Akda

howpth

howpth

Tahimik na binabasa ni kaluluwa ang mga titik na nakaukit sa dagta. Halata sa mga mata n’ya ang kagalakan. Mukhang naibsan din ang kanyang pagod. Patuloy pa rin akong nagtaka sa mga pangyayari. Akala ko ba nabuo ko na ang konklusion? Eh, bakit di pa rin ako mapalagay? Napaisip na naman ako. Di na uli ako makakain, di makatulog at di na magawang mag text. Natuluyan na rin akong magkaroon ng wrinkles. At di lang wrinkles, tinubuan na rin ako ng tighiyawat at sinumpong ng rayuma. So, hindi nga typographical error ang nangyari.

Lumipas ang mga araw, malaki ang pagbabago ni kaluluwa. Nakikita na n’ya ang kagandahan ng mga bagay na dati’y hindi n’ya napapansin, napapahalagahan na n’ya ang mga konseptong dati’y itinuring n’yang walang saysay. Ngunit, sa magandang nangyayari kay kaluluwa, ako nama’y naguguluhan.

Napatingin ako sa salamin. Sinuri ang mga sugat na tinagpian ng pagkukunwari, ninamnam ang mga pait na pilit na kinalimutan at binalikan ang nakaraang tila multong gumagambala sa aking gunita. Bakit sa kabila ng tagpi-tagping pagkatao ay napasaya ko si kaluluwa? Bakit hindi kapaitan at panaghoy ang isinisigaw ng mga titik sa dagta? Bakit aliw at katatawanan ang hatid ng mga titik? Bakit pag-asa ang nilalarawan ng mga salita?

Namalayan ko na lang ang aking sarili, nakatayo sa gitna ng dilim, nakatingala sa langit. At sa gitna ng karimlan, may liwanag na nagmumula sa itaas… mula sa isang bumbilya. Ano nga ba ang brand ng bumbilyang ire? At nagpatuloy ako sa paglalakad…

Hindi ko pa rin maarok ang kasagutan. Marahil ay malalim lang talaga ang misteryong bumabalot sa dagta. O kaya’y ipinanganak lang talaga akong bobo. Marahil ay hindi ako nakakain ng iodized salt nung bata pa ‘ko. Hay! tamad na talaga akong mag-isip.

Gusto ko nang malaman ang kasagutan. Dahil pagod na ako mag-isip at gusto ko na uling kumain ng pakbet. Gusto ko ring balikan ang aking mga ka-text. Ngunit kung talagang di ko kayang arukin ang kasagutan, masaya na rin ako. Dahil napasaya ko si kaluluwa at natuto akong suriin ang sarili kong pagkatao.

At ipinagpatuloy ko ang aking paglalakad…

Kabanata 2 sa seryeng Kwentong Dagta

Mag-iwan ng Tugon

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Palitan )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Palitan )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Palitan )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Palitan )

Connecting to %s

%d bloggers like this: